“Mijn geloofwaardigheid is me heilig”

Wat jaren geleden begon met een gezond kookboek is ondertussen uitgegroeid tot een heel imperium met naast boeken ook een eigen lijn van keramiek, textiel, tableware,… Pascale Naessens (52) is met veel dingen tegelijk bezig, maar waakt tegelijk streng over haar creaties. “Onlangs kreeg ik een zeer lucratief voorstel. Maar ik heb het geweigerd omdat het niet strookte met de waarden die ik nastreef.”

De titel van je laatste boek is ‘Ik eet zo graag’. Dat duidt op een bepaalde gulzigheid.
Pascale Naessens: “Ja, en daar is niks mis mee. Meestal denkt men dat je niet gulzig mag zijn. Zeker als het over gezond eten gaat. Vroeger zei men altijd dat je minder moest eten en meer bewegen. Die vlieger gaat niet meer op. Het gaat niet om minder eten maar om meer kwalitatief eten. Als je dat toepast zie je veel problemen verdwijnen. Helaas stel ik vast in het westen dat onze voeding van dergelijke erbarmelijke kwaliteit is, dat we er veel van moeten eten om verzadigd te geraken.”

De voorbije vijftien jaar zagen we een kookboekenhype en ook jouw boeken verkopen als zoete broodjes. Toch zien we dat obesitas piekt. Hoe verklaar je dat?
“Omdat het bewustwordingsproces betreft gezonde voeding bij mensen een zeer traag proces is dat wellicht nog een hele generatie duurt. Het zou een collectieve verantwoordelijkheid moeten zijn. Ik vond het doodjammer dat niemand van de deskundigen tijdens de pandemie heeft aangedrongen bij het grote publiek om gezonder te eten. Iemand die geen obesitas heeft en gezond eet heeft meer kansen om beter uit een ziekte te komen. Niemand durfde dat aan te kaarten.”

Je eerste boek verscheen elf jaar geleden. Kunnen we besluiten dat je allang de hype voorbij bent?
“Toen ik debuteerde dacht ik dat maar een beperkt publiek geïnteresseerd was in gezonde voeding. Mijn verrassing was groot toen ik zag hoeveel mensen zoekende waren. Maar dat is logisch want de groep mensen die heel bewust met voeding wil leren omgaan is steeds groter. Dat is iets waar ik mij enorm aan optrek. Mensen lijken te beseffen dat gezonde voeding niet iets speciaal is. Maar gewoon teruggaan is naar wat in feite normaal zou moeten zijn. In mijn ogen is het niet meer dan logisch dat mensen die stap terug ervaren als thuiskomen. Want het is de voeding die we al miljoenen jaren eten.”

Toch heb je ook tegenstanders. Ze zeggen dat je tegen koolhydraten ben.
“Daar gaat het niet om! Ik ben voorstander van gematigd koolhydraatarme voeding. Die wint meer en meer aan populariteit omdat het werkt. Mensen voelen zich gewoon beter. In sommige landen is deze voeding reeds aangewezen door wetenschappers wanneer er sprake is van insuline resistentie of diabetes. Er zijn lobbygroepen die bezig zijn deze manier van eten te promoten als algemene standaard.”

Wat je doet vereist een flinke portie ondernemerschap. Besefte je destijds dat je ook voor dit in de wieg was gelegd?
“Niet echt. De weg toont zich al wandelend, die visie streef ik vanaf het begin na. Toen ik mijn eerste boek uitbracht had ik geen idee of het zou aanslaan. Ik herinner me nog dat ik de uitgeverij op het hart drukte dat mijn boek voor een niche publiek bedoeld was. Maar het anticiperen op een ongezond voedingspatroon bleek een schot in de roos. Het maakte de ondernemer in mij wakker en ik vind het nog steeds een leuke bijkomstigheid van dit project. Ik was een laatbloeier op dit vlak en leer nog constant bij.”

Je hebt duidelijk invloed. Een supermarktketen verklaarde enkele jaren geleden dat de verkoop van avocado’s met 80% was gestegen sinds jij het promootte in één van je gerechten.
“Al heb ik niet zoveel recepten met avocado’s. Dat is pas later gekomen met de ketoboeken. Ik vind het wel een compliment. Wat ik promoot is natuurlijke voeding en gewone groenten. En daarmee maak ik speciale gerechten. Ik kies bewust voor groenten die we telen in Vlaanderen zoals wortelen en tomaten. Groenten zijn voor mij de basis van elk recept omdat je daarmee leuke dingen kunt creëren. Ik heb in mijn boek nu ook iets met koolraap gemaakt. Waarop ik aan supermarkten heb gevraagd om zeker die groente in huis te halen want momenteel kan je die weinig vinden. Het is tof om via de boeken vergeten groenten te stimuleren. En niets fijner dan reacties te krijgen van lezers die terug meer groenten eten.”

Je naam werd onvermijdelijk met de jaren ook een merk. Hoe ervaar je dat?
“Ik waak daar streng over. Onlangs kreeg ik een heel mooi financieel voorstel om reclame te maken voor een gezond tussendoortje. Of dat zei de fabrikant toch. Maar ik heb het niet gedaan. Als je daarop ingaat verkoop je je geloofwaardigheid en die is mij heilig. Ik vond niet dat ik dit kon maken tegenover mijn lezers. Alles wat ik doe moet overeenstemmen met de waarden die ik nastreef. Eerlijk zijn tegenover mensen is een van die waarden.”
Je zei ooit te stoppen op de dag dat je het niet meer leuk zult vinden. Bestaat die kans dan?
“Ik heb al ooit eens geprobeerd om ermee te stoppen! Ik had het in mijn hoofd gehaald om dat jaar geen boek te schrijven. Zelfs mijn uitgeverij was al op de hoogte gebracht. Maar het is me niet gelukt omdat het al meteen terug begon te kriebelen. En voorlopig ziet het ernaar uit dat het nog een hele tijd zal blijven kriebelen.”