Justine De Jonckheere

Gewezen Miss België Justine De Jonckheere (27) stond onlangs met Celebs Gaan Daten volop in de belangstelling. Met haar sluiten we bij JET het jaar 2019 in schoonheid af. “Een cadeautje onder de kerstboom is fijn, maar voor mij niet de hoofdzaak van het kerstgebeuren. Genieten van elkaars gezelschap en lekker eten; daar gaat niets boven.”

Met welk gevoel kijk je terug op Celebs Gaan Daten?

“Het lag uit mijn comfortzone. Ik ben een sociaal type, maar niet per se extravert. Ik stap niet gauw op mensen af, en zeker niet op iemand waarmee ik een relatie wil. Daarom duurde het ook lang -vier maanden- voor ik akkoord ging om mee te doen.  Of het leerrijk was? Goh, ik kende mezelf op voorhand al goed. Ik weet wat ik wil.”

Maar toch datet je niet veel.

“Nee, ik werk vaak in de weekends of ’s avonds. Ik wil ook geregeld familie en vrienden zien. Dan rest er nog weinig tijd om te daten.”

Is dat de reden dat je al enkele jaren single bent?

“Ik ben ook niet echt op zoek. En als er zich mannen aanbieden, zijn het vaak de verkeerde. Blijkbaar trek je als Miss nogal veel macho’s aan die om de paar maanden een ander lief willen. Of mannen die maar enkele jaren jonger zijn dan m’n vader. Dat is niks voor mij. Of ik er meer haast achter zet als de kinderwens opborrelt? Daar ben ik nog lang niet mee bezig. Dat is de ver-van-mijn-bed show.”

Heb je Tinder al geprobeerd?

“Nee, nooit gedaan. Het spreekt me niet aan, en ik heb er zelfs nooit aan gedacht. Al zijn er wel vriendinnen die via Tinder aan een lief zijn geraakt. Dankzij dat soort dingen heb ik de indruk dat men steeds minder moeite doet. Het moet allemaal snel en makkelijk gaan.”

Mis je een partner?

“Niet echt, omdat ik m’n bezigheden heb. Ik woon nog thuis, en ben dus ook niet alleen. Ik zit hier veel te goed. Mijn moeder lacht ermee, maar het is zo. De band met m’n ouders is zo goed dat de druk om een partner te zoeken klein is.”

Je doet presentaties voor bedrijven en op evenementen. Dat lijkt me een pittige klus.

“Dat is het ook. De presentaties zijn divers. Zowel qua toon als onderwerpen. Mensen staan er niet bij stil, maar een tekst produceer je niet zomaar. Ik zit samen met de marketingafdeling van de bedrijven die me vragen, en samen bouwen we aan de inhoud.  Soms vraagt het veel tijd omdat je in een bepaald vakjargon bezig bent. Het moet tiptop in orde zijn. Mijn streven is dat als klanten mij boeken voor een presentatie, dat ze daar zelf niet meer hoeven mee bezig te zijn. Ze moeten gerust kunnen zijn dat het bij mij in goede handen is. Ik haal er wel veel voldoening uit. Met modellenwerk krijg je niet zo vaak complimenten. Die krijg je wel als je net succesvol voor 500 mensen op een podium hebt gesproken. Het aantal werkuren loopt natuurlijk flink op. Ik lach er soms mee dat het dat moet zijn dat mannen afschrikt.”

Je werd op je achttiende al Miss België. Was je niet te jong?

“Ik weet het niet. Op zich was dat een toffe ervaring.  Ik leerde veel mensen kennen, en ik denk dat ik niet mijn huidige job zou doen als Miss België niet op m’n pad was gekomen. Het was wel een periode van volwassen worden in snel tempo. Al heb ik niet veel moeten opgeven. Uitgaan deed ik amper. Je kon mij nooit in discotheken vinden.”

Maar je leven zag er wel plots anders uit.

“Dat wel. Ik zat in mijn eerste jaar aan de universiteit. Door Miss België moest ik een jaar mijn studie onderbreken. Ik moest immers constant beschikbaar moest zijn. Maar ik wist dat ik na dat jaar sowieso mijn diploma wou halen. Ik ben altijd een streber geweest. Ook voor mijn ouders had die overwinning grote gevolgen. Zij moesten hun dochter van de ene op de andere dag loslaten. Ik leefde onder de kerktoren in Wevelgem, plots moest ik naar alle uithoeken van het land.”

Werd je tijdens dat Miss jaar geleefd?

“Dat viel mee. Ik had gerust nog een jaar willen Miss zijn.  Er kwam nadien ook geen zwart gat. Ik hervatte mijn studies en ik had al een klantenbestand opgebouwd. Ik dacht hoe verder Miss België achter me zou liggen, hoe minder werk ik zou hebben. Maar bij mij is dat niet het geval.”

Hoe belangrijk zijn je West-Vlaamse roots?

“Ik woon hier graag en ben steeds blij als ik thuis ben. Maar ik ben niet honkvast in de zin dat ik voor altijd in Wevelgem wil wonen. Ik kan me ook amuseren aan de kust. Maar hier is het zo fijn omdat het zo rustig is en ik voor de deur kan parkeren. Vrienden in steden wonen op een appartement, en moeten naar een ondergrondse parking of eindeloos rondrijden op straat voor een parkeerplek. Daar heb ik al geen zin in.”

Hoe breng je de kerstdagen door?

“Het is vaste traditie dat ik op kerstavond thuis ben met mijn ouders. We vieren dat met z’n drietjes. Met Kerstmis gaan we steeds naar de grootouders. Al zal dat dit jaar in een andere sfeer verlopen omdat we zowel mémé als pépé verloren zijn. Dat zal bij iedereen wat pijn doen. Ik heb nog geen plannen voor Nieuwjaar. Mensen worden haast verplicht om op die dag iets te doen.”

Sta je tijdens de feestdagen in de keuken?

“Ik kan absoluut koken. Maar zolang ik nog thuis woon, krijg ik er de kans niet echt toe. Mijn moeder deelt immers niet graag de keuken. Ze wil niet dat ik haar voor de voeten loop. Maar ik zal wel steeds aanbieden om een handje toe te steken. Ik doe dat zelfs graag. En een kerstboom in huis? Uiteraard. Maar wel pas na Sinterklaas.” (lacht)

Met dank aan Slots Décoration in Spiere-Helkijn.

Tom Vets / Frank Abbeloos

“Deze website maakt gebruik van bestanden (zoals cookies) en andere technologieën. Door verder te surfen stemt u in met het gebruik hiervan."
Meer informatie

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close