Zin om jouw mening over Jet met ons te delen? Vul dan onze korte vragenlijst in door op bovenstaande banner te klikken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Van het modemuseum in Hasselt tot een moderne villa in Spanje, een hotel in Indonesië en binnenkort zelfs eentje in Irak. Overal waar de Maasmechelse (binnenhuis)architect Vittorio Simoni gaat, staat én bouwt, neemt hij nieuwe ideeën en inspiratie mee naar huis.
“Als architect moet je ook leren kijken.”

“Gebouwen hebben mij altijd geïnteresseerd”, vertelt Vittorio (66). “Ik maakte al schetsen toen ik nog op de lagere school zat.” Dat verklaart meteen waarom hij voor binnenhuis- en later ook voor architect studeerde. Terwijl we aan een grote glazen tafel in zijn bureau zitten, vertelt Vittorio uitgebreid over zijn passie voor gebouwen. Tegen de ene muur staat een gigantische kast vol boeken over architectuur, en de andere wand wordt gevuld met een groot schilderij van Koen Vanmechelen. “Dat hangt daar perfect”, vindt Simoni.

Hangt er veel aan de muren ten huize Simoni?

“Niet veel eigenlijk. Als ik een ruimte ontwerp waar een lege muur in staat, is dat meestal omdat deze leegte rust brengt en past in het totaalplaatje. Ik heb dan niet per se overal schilderijen of foto’s nodig.”

Hoe woon je zelf?

“Wij wonen drie keer klein. In ons huis in Kuringen hebben wij maar één slaapkamer, en liggen de keuken en de living in dezelfde ruimte. De studio aan de kust en ons huisje in Frankrijk zijn net groot genoeg voor twee personen. Mensen hebben niet veel nodig om gelukkig te zijn. We zijn gewoontedieren. We hebben vaak een vaste plaats aan tafel, hebben onze eigen kant van het bed en zitten altijd in hetzelfde hoekje van de zetel. Je kan niet overal zijn, dus waarom een huis bouwen met drie badkamers en vijf terrassen als je dat niet nodig hebt? Het belangrijkste vind ik privacy, lichtinval en een warm interieur. Mijn huizen zijn vrij modern, maar nooit kil.”

Hoe bepaal je de stijl voor je opdrachten?

“Ik vertrek nooit vanuit van een bepaalde stijl. Bij alles wat ik doe, begin ik van nul. Anders zou ik telkens hetzelfde maken. Ik werk onder het motto: de situatie is de drager van de oplossing. Er doen zich altijd bepaalde situaties voor: de vraag van de klant, de kostprijs, de ligging van een gebouw… Soms is het ook een kwestie van smaak en gevoel. Als ik een veranda van een oude hoeve maak, gebruik ik materialen die passen bij de uitstraling van die hoeve. Voor elke situatie zoek ik dus een oplossing.”

Dat vraagt toch veel creativiteit. Waar haal je je inspiratie?

“Als architect moet je ook leren kijken. Ik heb enorm veel gereisd en gezien, ook op vlak van architectuur. Uit elk deel van de wereld neem ik ideeën mee naar huis. Ondertussen heb ik een valies vol inspiratie en werkervaring.”

Naar welke architect kijk je op?

“Naar Carlo en Tobia Scarpa. Dat zijn echte detaillisten. Mensen die gevoelig zijn voor details, zijn gevoelig voor grote en kleine dingen. Ik heb samengewerkt met Tobia, en heb van hem veel geleerd. Details zijn ook mijn dada, ik kan daar best ver in gaan. In Spanje bouwden we bijvoorbeeld een villa op een berg, en hebben toen hetzelfde gesteente van deze berg verwerkt in het gebouw.”

Wat voor projecten doe je het liefst?

“Ik hou wel van de confrontatie tussen oud en nieuw. Oude gebouwen een nieuwe functie geven! Dat deed ik ook met mijn eigen huis in Frankrijk, het voormalige stadhuis van het dorp. Ik maakte er een modernere woning van, maar heb de charmes van het originele gebouw behouden. Daarom ben ik ook trots op het Modemuseum in Hasselt. Het museum bestaat uit twee aparte gebouwen met prachtige oude gevels. Omdat ik de open ruimte tussen die twee gebouwen een functie wilde geven, bijvoorbeeld als polyvalente zaal, overdekte ik het met een glazen plafond. Voor de oude gevels plaatste ik een speciale wand met vierkante gaatjes in, om de steunpalen van het plafond te verstoppen. Overdag creëert die wand mooie schaduwen door de lichtinval, en ’s avonds zie je de gevels weer tevoorschijn komen.”

Vind je naast dat bouwen nog tijd voor ontspanning?

“Mijn uitlaatklep is muziek maken, ik ben de drummer van Surplusband. Mijn hobby en mijn job zijn perfect in balans. Met muziek maken bereik je een onmiddellijk resultaat: je speelt een liedje en krijgt applaus. Een huis bouwen is dan weer een lang en ingewikkeld proces. Anderzijds zijn de twee een samenspel met andere mensen. Muziek maken en bouwen, kan je niet alleen. De combinatie van mijn hobby en mijn job houdt mij stabiel.”

“Deze website maakt gebruik van bestanden (zoals cookies) en andere technologieën. Door verder te surfen stemt u in met het gebruik hiervan."<br> Meer informatie

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close