Zin om jouw mening over Jet met ons te delen? Vul dan onze korte vragenlijst in door op bovenstaande banner te klikken.

Belle Perez en zoontje klaar voor 1 september

Het nieuwe schooljaar komt er weer aan. Dat alles terug zal zijn zoals vóór de coronacrisis, is uitgesloten. Maar zangeres Belle Perez, trotse mama van Ellía, vertelt ons dat haar zoontje in elk geval graag terug naar school wil. “Toen de scholen in de lente gesloten bleven, heb ik me intensief met hem beziggehouden. Maar hij miste zijn kameraadjes.”

Hoe beleefde je de afgelopen zomer?
Belle Perez: “Het waren uitzonderlijke tijden. Begin juli had ik mijn eerste optreden sinds maart, voor een select publiek van zeventig mensen op een bedrijf in Nederland. Het voelde wat vreemd. Vroeger was het doodnormaal dat je high fives deed met het publiek of vastgepakt werd voor een foto. Dat kan nu niet meer. Ik mis dat nog steeds. Maar het tempo van leven en de intensiteit waarmee ik me tijdens de lockdown op mijn gezin kon storten was ook onbetaalbaar. Ik genoot van de rust.”

Wellicht was zo’n lange vakantie erg lang geleden?
“Ik kan me niet inbeelden wanneer ik nog vier maanden thuis was. Zelfs met mijn zwangerschap heb ik minder rust genomen. Het moet dus geleden zijn van vóór ik begon te zingen, ruim twintig jaar geleden. Ik heb de verveling niet gevoeld, dat is evident met een kind van drie jaar in huis. Al was het wennen. De afgelopen jaren kregen we heel wat hulp om het huishouden te runnen. Familieleden en babysits staken een handje toe. Nu viel alle zorg op ons.” 

Voelde Ellía aan dat het normale leven verstoord was?
“Vrij snel. We hebben een druk sociaal leven. Hij zag de oma’s en opa’s vaak, en ineens niet meer.  Hij miste zijn juf en vrienden op school. Gelukkig had hij een inventieve juf die een pagina op Facebook had aangemaakt voor alle mama’s en leerlingen. Daarop werden leuke filmpjes en foto’s van de klasgenoten gedeeld.”

Heb je, zoals vele andere ouders, ook zelf Ellía onderwezen?
“Klopt. We kregen van de juf allerlei taken zodat hij elke dag iets te doen had. Van spelenderwijs het alfabet leren, een educatief boek lezen of leren fietsen.”

Eind vorig schooljaar moesten sommige klasjes in quarantaine omdat kinderen corona hadden. Was je daar ook bang voor?
“Ik wou Ellía thuis houden tot september. Een juf met mondmasker; dat zou op de kinderen hun netvlies gebrand staan. Maar uiteindelijk moet je toch overstag. Ik denk dat er altijd angst zal zijn tot er een vaccin is. Maar we zijn sowieso voorzichtig. Dat moet ook met grootouders tussen 65 en 70 jaar. Ik weet dat ze op school alles doen om het veilig te doen verlopen. Ellía ging in juni drie weken terug naar school, en de klassen waren goed gevuld. Iedereen leek er dus gerust in.”

Hoe gaat het met Ellía op school?
“Hij heeft nog twee kleuterklasjes te gaan en dan wacht de lagere school. Het gaat nogal vooruit. Maar hij gaat er zeker klaar voor zijn. Op dit moment is hij nog speels, wat normaal is. Soms moeten we benadrukken om gefocust te blijven bij het doen van opdrachten. Maar hij doet het goed. Wist je dat hij al tot dertig kan tellen? Overal ziet en herkent hij cijfers en letters. Maar echt woorden lezen lukt natuurlijk nog niet op die leeftijd. Anders hadden we een wonderkind in huis.” (lacht)

Is hij een mama’s kindje?
“Toch als hij pijn heeft of wilt geknuffeld worden. (lacht) Dan moet ik ter hulp schieten. Met papa doet hij heel andere dingen. Denk dan aan de stoere en wildere zaken. We zijn ook op een punt gekomen dat hij bepaalde interesses begint te krijgen. Hij sport heel graag, en is constant met de bal bezig. Hij is ook een grote fan van fietsen. Hoewel erg jong, kon hij meteen overweg met een fiets. Onlangs is hij met Wout negen kilometer gaan fietsen. Ik dacht dat hij doodmoe ging zijn, maar hij was vooral verdrietig toen hij weer huiswaarts moest keren.”

Je hebt Spaanse roots. Hoe beleefde je de ernstige coronasituatie in Spanje?
“Ik heb dat uiteraard van nabij gevolgd. Ik heb zowel in het Spaanse binnenland als in het zuiden nog tantes en nonkels, en sinds enkele jaren wonen ook mijn ouders terug in Spanje. In broeihaarden als Madrid was de situatie echt ernstig. Dat komt omdat de vergrijzing daar flink is toegenomen en net die groep kwetsbaar is. Maar sommige berichtgeving was ook overtrokken. Zo werd gezegd dat mensen dagenlang dood in huis lagen voor ze werden gevonden. Dat klopte niet.”

Voelt Spanje als thuiskomen?
“Toch wel. Dat gevoel krijg je niet weg. Ik merk dat mijn muziek vaak dient als een surrogaat voor Spanje. Ik heb die Spaanse invloed nodig om mijn leven in de juiste balans te houden. Want hoewel ik in de Kempen woon, is het Spaanse kantje in mij nog erg aanwezig. Zowel in de muziek als mentaliteit.” 

Onlangs verscheen de single De Nacht. Je zingt blijkbaar ook in het Nederlands?
“Klopt. Ik vertaalde op vraag van de Hollandse Radio 2 een liedje naar het Nederlands, en vanwege de positieve reacties kwam de song ook bij ons uit. Ik had immers geen recent album meer waaruit ik iets kon putten. Het is een kwetsbare romantische song die we bij ons thuis hebben ingeblikt. Of ik nog meer Nederlands ga zingen?  Wie weet. Ik zit in een fase van mijn leven dat ik alles wil uitproberen.”

Tom Vets / Frank Abbeloos

“Deze website maakt gebruik van bestanden (zoals cookies) en andere technologieën. Door verder te surfen stemt u in met het gebruik hiervan."<br> Meer informatie

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close