“Het afgelopen jaar was zeer stressvol”

Dat Roel Vanderstukken (39) kan zingen, dansen en acteren wisten we al. Maar dit najaar gooit hij al zijn talenten in blender en maakt hij zijn musicaldebuut als Sydney Chaplin -de grote broer van- in een productie met veel diepgang “En weinig pluimen in mensen hun achterste,” aldus Vanderstukken, “dat was wel een voorwaarde.” Een frisse wind die de Familie-acteur best kan gebruiken.

Je eerste rol in een musical. Iets speciaals.

Roel: "Ik ben blij dat ik terug op de planken mag. In het verleden heeft MusicHall me nog een paar keer gecontacteerd, maar ik heb die mogelijkheden laten schieten. Bij het genre musical stel ik me altijd iets te veel pluimen voor en daar ben ik niet zo voor te vinden. Ook de manier van acteren leek ver van mijn wereld te liggen… Te groots, te plastiek, ik weet het niet. Ik voelde me er alleszins niet thuis. Maar toen kwamen ze met het voorstel om in Chaplin mee te spelen. Charlie Chaplin is natuurlijk een legende. En er werd me verzekerd dat er geen pluimen aan te pas komen (lacht)."

 

Chaplin was een bijzonder figuur. Een man met vele lagen. Gaan die allemaal blootgelegd worden?

"Je gaat veel van hem te zien krijgen. Hij wordt gevolgd van zijn jeugd tot zijn hoogtepunten en zijn neergang, de periode waarin hij zich meer met politiek bezighoudt en een gevaarlijk spel speelt. Je krijgt veel facetten te zien van de artiest én van de mens achter de artiest. Er wordt veel van zijn kleinmenselijke kant getoond, zoals de omgang met zijn broer, die ik dan speel. Charlie Chaplin en zijn broer, tevens zijn manager, hadden een hele sterke band die tegelijk zo broos was."

 

De theatersfeer lijkt me heel apart, anders dan in de studio.

"Dat is zo. In de theaterwereld zit het echt vol creatievelingen. Wanneer je op de planken staat of alleen nog maar het theater binnenwandelt, voel je die bijzondere sfeer. Theater heeft iets magisch. Voor de voorstelling begint, ga ik ook nog even in die fluwelen stoelen zitten. Zo kan ik beter ervaren hoe groot de afstand tussen het publiek en mezelf is."

 

Je staat ineens een stuk dichter bij je publiek, letterlijk.

"Je speelt rechtstreeks voor een publiek. Wanneer het niet goed is, krijg je een tomaat naar je hoofd gesmeten (lacht)."

 

Geeft in zo'n musicalproductie spelen ineens weer nieuwe energie wanneer je al vier jaar Familie meespeelt?

"Absoluut. Als ik maar één ding kon doen, zoals in een daily meespelen, was ik wellicht al lang met dit werk gestopt. Ik probeer zoveel mogelijk af te wisselen met muziek maken, presentatiewerk, theaterproducties enzovoort. En dat geeft me de energie om nog altijd met volle goesting Benny in Familie te spelen."

 

Je wordt binnenkort 40. Hoe keek je 10 jaar geleden naar het leven en hoe erg is alles veranderd?

"Ik ben 30 geworden een week na de laatste uitzending van Steracteur Sterartiest, als ik me niet vergis. Ik weet dat ik toen een drink gegeven heb, dat ik heel dronken was en op hotel ben wakker ben geworden met een kater zoals ik nog nooit een kater had gehad. Ik heb toen gezegd: “Als dit 30 worden is, dan hoeft het niet.” (lacht). Maar gelukkig gaan katers voorbij en is in de periode daarna alles in een stroomversnelling geraakt. Ik heb twee platen gemaakt, veel televisiewerk gedaan… De angst die er in ons vak is om niet meer aan de bak te geraken, zal er altijd zijn. Maar die is sindsdien wel een klein beetje weggeëbd."

 

Terwijl ik van andere tv-gezichten hoor dat ze bang zijn om afgeschreven te worden naarmate ze ouder worden, heb jij nu meer een gevoel van zekerheid?

"Eigenlijk heb je dat nooit, want hoe beter het gaat, hoe slechter het alleen maar kan gaan. Laat ons zeggen dat ik toen ik 30 werd minder het geloof had dat alles altijd wel goed komt."

 

Je hebt een jong gezin. Houdt dat je mentaal ook jong?

"Wanneer je kinderen hebt, is het duidelijk wat de belangrijkste dingen in je leven zijn. Misschien daarom dat ik nu op professioneel vlak beter kan relativeren en besef dat wanneer het stopt, ik wel zal zorgen dat er iets nieuws komt. Maar, door mijn kinderen zie ik ook waarom ik zo halsstarrig in dit beroep wou terechtkomen en waarom ik er zo graag in wil blijven. Voor een stuk is dat om te kunnen blijven spelen en zo kind te blijven. Mijn kinderen helpen me daar bij. Ze houden mijn fantasie aan de gang."

 

Welk is het mooiste moment van de afgelopen 10 jaar?

"Toen mijn vrouw aan het bevallen was van mijn jongste zoon, iets meer dan een jaar geleden, kneep ze op het zwaarste moment van haar bevalling in mijn hand en zei ze: “Schatteke, ik zie u graag.” De verpleegsters en vroedvrouw rond ons zeiden meteen dat dat iets is wat ze niet vaak horen in het verloskwartier (lacht). Het laatste jaar is heel stressvol geweest met twee kinderen en een hele drukke agenda. Dan komen er automatisch wat stresssituaties of wel eens wat wrevel tegenover elkaar. Maar dat moment schiet dan altijd opnieuw door mijn hoofd."

 

 Voor tickets & info 'Chaplin, de Musical' zie www.musichall.be

Shana Meeus/Frank Abbeloos