Kim Van Oncen

Het ware leven van Dertigers-actrice en onderneemster Kim Van Oncen (36) lijkt in niets op dat van haar tv-personage. In de liefde is ze al jaren gelukkig met Niels, en afgelopen jaar werd het koppel na zoon Jack getrakteerd op de komst van dochter Stella. “Door alles wat we hebben meegemaakt is mijn band met Niels veel hechter geworden.”

Valentijn komt er bijna aan. Vieren jullie dat?
Kim: “Ik moet je een beetje teleurstellen. Ik ben niet de vrouw met een mega-romantische ziel. Als er één van ons twee al eens romantisch uitpakt, zal het vooral Niels zijn. Ik vind het leuker om onverwacht met kleine attenties geconfronteerd te worden, dan geforceerd met een groot cadeau af te komen omdat het toevallig valentijn is.”

Jullie reserveren op 14 februari dus geen tafeltje in een restaurant?
“Nee, ik denk dat wij op zo’n dag niet veel meer doen dan wat extra kaarsjes aansteken om het gezellig te maken. Als ik me niet vergis hebben we op valentijn dit jaar zelfs een etentje bij vrienden. Van een intieme avond onder ons tweetjes is dus geen sprake.”

Wat was één van de laatste presentjes die Niels je gaf?
“Afgelopen kerstdagen had ik het megadruk in de supermarkt die ik samen met mijn broer uitbaat. Maar plots stond er een boeketje bloemen in de woonkamer. Met een kaartje daarbij waarop de namen van Jack, Niels en Stella stonden. Van zo’n onverwachte attentie kan ik ontzettend genieten omdat er spontaan aan gedacht is.”

Hoelang vormen Niels en jij al een koppel?
“Inmiddels zijn we zeven jaar samen. We leerden elkaar  kennen via een gemeenschappelijke vriendin. Ik herinner me nog dat we in een discotheek stonden en Niels langskwam om goeiendag te zeggen. Het klikte, waarna er een date kwam. Vanaf het moment dat we een koppel werden zijn we haast meteen gaan samenwonen. We hadden allebei het idee dat dit een avontuur van lange duur kon worden.”

Heeft hij moeite moeten doen?
“Toch een beetje. Ik keek voor de zekerheid de kat een tijdje uit de boom. Waarop Niels dan extra acties heeft ondernomen om duidelijk te maken dat hij het serieus meende. We hebben er nog geen seconde spijt van gehad. Als ik zie wat ons op zeven jaar tijd is overkomen, is dat redelijk crazy. Op Facebook krijg je geregeld zo’n herinneringen te zien. Ik zie vooral aan die oude beelden dat we toen meer konden uitslapen dan nu.” (lacht)

Hoe kijk je naar de toekomst?
“Ik heb geen schrik voor de volgende zeven jaar. Vroeger was er misschien die onzekerheid over de toekomst. Ik ervaar nu vooral meer rust en stabiliteit. Ik weet dat ik aan Niels een goede man heb. We maakten immers niet alleen leuke dingen mee, maar ook drama’s zoals onze dochter Pippa die dood werd geboren en mijn vader die ernstig ziek werd. Onze band is daardoor intenser en dieper geworden. Ik merk dat Niels een betrokken partner is die de helft van het werk op zich neemt en zich even goed met de kinderen uit de slag trekt. Van het klassieke rollenpatroon is bij ons geen sprake.”

Jullie zijn allebei zelfstandige. Wie neemt er het vaakst het werk mee naar huis?
“Dat is Niels. Ik trek de deur van het kantoor van de supermarkt dicht of vertrek op de set en dan zit de werkdag erop. Ik probeer werk bewust te scheiden van privé als de kinderen thuis zijn. Maar Niels heeft z’n bureau thuis. Het is zo verleidelijk om ’s avonds toch nog eens wat werk te doen als de kinderen slapen. Niels is in de voetbalwereld actief. Hij doet het management van topsporters.”

Werken jullie ook professioneel samen?
“Hij doet ook mijn management. Hij gaat mee als er besprekingen zijn. Over creatieve dingen beslis ik graag zelf en volg ik vooral m’n buikgevoel. Maar als er over financiële zaken moet gepraat worden, staat hij me bij.”

Is de stap van één naar twee kinderen in huis lastiger dan van geen naar één?
“Ik vind van niet. Al is zoiets in elk gezin anders, denk ik. Van nul naar één is het moment dat je er plots een pak verantwoordelijkheden bij krijgt. Die waren er bij de komst van Stella al sowieso door Jack.”

En je moet ook vrijheden opgeven.
“Absoluut. Allé, ik zou het niet zo extreem willen stellen. Je bent gebonden aan een kind en moet je dagelijkse leven herinrichten, maar je kan ook degelijke opvang voorzien. Bij de komst van een tweede kindje kan je beter de gevolgen van een baby in huis inschatten. Ik beleefde de zwangerschap ook veel intenser. Omdat het wellicht de laatste keer is.”

Ik herinner me nog dat je met Jack de eerste maanden flink hebt afgezien.
“Klopt. De eerste zeven maanden bezorgde hij ons slapeloze nachten door reflux. Stella sliep in het begin flink door, zodat ik goed recupereerde. Daar waren we héél blij mee. Ondertussen is ze wel vaker wakker. Niels en ik waren er ons van bewust dat het opnieuw zo’n horrorscenario kon worden. Maar dan had het maar zo geweest. Verstand op nul en gaan, toch?”

Tom Vets / Frederik Beyens