Kathleen Cools

Kathleen Cools (56) is al jaren één van de absolute sterkhouders op Canvas. Ooit begon ze haar VRT-carrière als nieuwslezeres bij Studio Brussel, maar al gauw stortte ze zich op de politiek. Menig politicus kruist haar pad aan de interviewtafel van Terzake. “Deze job is de laatste jaren zo druk geworden dat ik mijn kinderen zou afraden om journalist te worden.”

Je presenteert Terzake steeds uiterst kalm. Ben je immuun voor de krappe deadlines?

Kathleen: “Immuun ben ik niet. Maar je moet die stress gewoon worden. Als je hier niet mee overweg kan, is deze job niet vol te houden. Een goed voorbeeld is de Marrakech-crisis. Die bouwde zich in de laatste twee uur voor de live uitzending op. Ik moest de studio ingaan met meer vragen dan antwoorden, en enkel de belofte dat Wouter Beke en Gwendolyn Rutten zouden langskomen. Er kon niks op voorhand afgesproken worden, alles moest zich live op televisie ontwikkelen. Of dat een kick geeft als het dan lukt? Dat is wat overdreven. Maar het geeft me wel veel voldoening als het dan lukt. De druk op de werkvloer is flink toegenomen. Het is nog behapbaar, maar een deugddoende vakantie is vaak welkom.”

Hoe uit die druk zich in de praktijk?

“Mensen staan er niet bij stil dat we steeds korter op de bal spelen. Ooit lagen de onderwerpen van Terzake rond 14u grotendeels vast en werd alles netjes uitgewerkt. Vroeger was er in de ochtend een vergadering, en kreeg je een onderwerp toegewezen. Je maakte een reportage en na een tijd was die klaar. Dat is nu niet meer het geval. Door de komst van sociale media moeten we voortdurend bijsturen. Het gebeurt nu soms dat we om 16.30u weer driekwart weggooien, of nog beslissen een ander item te draaien.”

Je werd vroeger Cobra Cools genoemd, vanwege je harde interviewstijl. Is die niet verdwenen?

“In interviews kan ik nog steeds snel to-the-point komen. Maar dat imago ben ik kwijtgeraakt toen ik een poosje Reyers Laat mocht presenteren met Lieven Van Gils. Dat was veel gemoedelijker van opzet en het mocht allemaal een beetje frivoler. Blijkbaar zagen de mens toen dat ik niet alleen een harde tante was.”

Wat vind je je meest memorabele interview?

“Er waren er veel, maar een heel recent was dat met Dries Van Langenhove. Hoe hij plots in de camera zijn boodschap ging verkondigen met luide stem, was ronduit bizar. Ik had zoiets nog nooit meegemaakt. Dat hele optreden leek hem zelfvertrouwen te geven. Achteraf is er, en dat is heel uitzonderlijk, geen woord meer gezegd. Er is toen een discussie geweest of we hem wel een forum hadden moeten geven. Maar ik blijf erbij dat het relevant was om te tonen wie die persoon is.”

Ben je ook voor Bart De Wever op je hoede? Hij staat erom bekend gewiekst uit de hoek te komen.

“Hij kiest inderdaad z’n momenten om z’n punten te scoren, maar toch interview ik hem graag. Los van de soms kritische sfeer in de studio, komt Bart ook graag naar ons programma omdat hij de tijd krijgt om dingen te zeggen. Hij houdt ook wel van een sparringpartner, zonder mezelf hiermee op de borst te willen kloppen. Achteraf is het al voorgevallen dat we boze mails en berichten op Twitter krijgen uit zijn entourage, als ik hem het lastig heb gemaakt. Maar Bart is er als eerste bij om te zeggen dat men daarmee moet stoppen. Journalisten moeten hun werk kunnen doen. Zolang ik kritisch maar correct ben, is er voor hem geen probleem.”

Staan je kinderen klaar om in je voetsporen te treden?

“Ik weet het niet. Ze volgen goed op wat ik allemaal doe, maar de interesse om er professioneel iets mee te doen blijft uit. Mijn twee zonen worden juristen, en mijn dochter heeft haar zinnen gezet op biologie. Maar je weet nooit hoe het zal uitdraaien. Ik heb destijds de opleiding filosofie gekozen, en toch belandde ik alsnog in de journalistiek.”

Kijken ze naar Terzake?

“Zelden tot nooit. Als ik thuis ben, kijk ik nog graag rechtstreeks naar het programma. Ik merk dat er dan geen behoefte is om naast mij te zitten. Maar ik merk wel dat ze veel zaken over huidige nieuwsdossiers wel oppikken via andere kanalen. Ik leidde zelfs een schooldebat op de school van mijn dochter.”

Zou je een job als journalist aanraden?

“Voor mij hoeft het niet. Ik zie je verrast kijken, maar de huidige manier van werken is niet alles. Destijds heeft men jaren in mij geïnvesteerd om via de praktijk mij het vak onder de knie te krijgen. Ik was dikwijls op pad met Marc Gevaert, een wandelende politieke encyclopedie. Dankzij de vorige generaties kon ik leren. Maar in de media moet het alsmaar sneller vooruit gaan. Toen ik voor de verkiezingen nog eens buiten op het terrein mocht komen, merkte ik weer hoe jonge mensen tegenwoordig worden ingezet en gepusht om op korte tijd superveel te presteren en te leveren. Ik weet niet of ik dit mijn kinderen wil aandoen.”

Blijf je Terzake doen tot aan het einde van je loopbaan bij de VRT?

“Dat is een vraag waarop niemand het antwoord kent. Ik doe wel graag wat ik nu doe. Terzake maken we met een heel jonge getalenteerde ploeg. Het is fijn om als een soort ‘moederkloek’ die jonge wolven te begeleiden en hen zien open te bloeien. Met beperkte middelen slagen we erin keer op keer een uitzending te maken.  Dat doet deugd.”

Tom Vets / Frank Abbeloos