Karen Damen

Karen Damen kan meer dan populaire liedjes zingen. Dat bewijst ze tegenwoordig met haar succesvolle programma’s op Vier. Na Nieuwe Buren en Perfect bezorgt ze ‘bijzondere’ mensen een zorgeloze tijd in Camping Karen & James. “Progeria-patiënten, blinde mensen… ze hebben geen makkelijk leven. Het deed me beseffen hoe goed ik het zelf heb. Toen ik al die verhalen hoorde, heb ik veel tranen gelaten.”

Voor Camping Karen & James vertoefde je zeven weken op een camping. Hoe beviel het leven daar?

Karen: “Het was me zeker niet onbekend. Als kind ging ik al met de scouts op kamp. Ik heb zelfs een hudo gemaakt. Op een camping krijg je onvermijdelijk te maken met de beperkingen, maar ik nam er vrede mee omdat het allemaal van voorbijgaande aard was. En voor wie er aan twijfelt: we hebben daar echt gewoond en overnacht. Zo zie je mij ’s ochtends de pot ledigen in de sanitaire blokken, en jetons gebruiken om even warm water uit de douche te krijgen. Ook koken deden we zelf. Al kan ik niet koken. Een ei bakken lukt nog net. Maar James is helemaal een ramp in de keuken. Dan kom je er niet levend uit.”

We zien je ook ontwaken, zonder make-up. Je hebt daar geen problemen mee?

“De kijker moet me maar nemen zoals ik ben. Ik maak realityprogramma’s. Dan zou het absurd zijn om met een perfecte styling wakker te worden. Ook in de twee seizoenen van Perfect ben ik niet altijd op m’n paasbest voor de dag gekomen. Ik trek me daar niks van aan. Al kan ik soms wat humeurig voor de camera verschijnen. Als ik m’n handdoeken thuis ben vergeten. Of mijn eten. Ik ben een gewoontedier. Zo heb ik een vast adresje voor mijn nootjes. Als ik die niet heb, is de dag al om zeep.”

Tijdens de opnames sliep je in een piepkleine caravan. Maar snurkte jij niet erg hard?

“Diep ademhalen zal je bedoelen. (lacht) Snurken doe ik niet. Maar het is wel een geluid dat lijkt op Darth Vader. Aan dat slapen hebben we wel een grappige anekdote overgehouden. Toen James en ik in het bed kropen, leek het te klein.  Er klopte iets niet. Pas vijf weken later, toen er een gast op bezoek kwam, maakte die er ons op attent dat we in de verkeerde richting lagen. We lagen in de breedte van het bed. Zo gênant!”

Grappig hoe goed het met James klikt. Aanvankelijk was dat toch niet zo?

“Nee. Toen ik hem zeven jaar geleden leerde kennen tijdens de repetities van de musical Alice in Wonderland, vond ik hem een aandachtstrekker. Hij kwam de ruimte binnen en eiste meteen alle aandacht op. James kan zeer aanwezig zijn. Maar na twee repetities ontdooide de boel tussen ons. Als ADHD’er is hij erg vermoeiend. Maar ook dat went.”

Vorig jaar woonde je voor Nieuwe Buren in een wijk in Hoboken. Zie je die mensen nog?

“Dat is al lang geleden. Ik heb een drukke agenda en een gezin. De weinige vrijetijd die ik heb, wil ik met mijn man en zoontje doorbrengen. Het is zelfs met pijn in het hart dat ik steeds moet passen voor die bezoekjes. Maar die mensen zitten wel voor eeuwig in mijn hart. Als ik hoor dat James er op bezoek gaat, vraag ik altijd om de groeten over te brengen.”

Voor Camping Karen & James was je een kleine twee maanden aan de slag. Wie doet dan je huishouden?

“Ik moet toegeven dat ik een fantastische schoonmoeder heb. (lacht) De moeder van Anthony zorgt ervoor dat het hele huis proper is, en alle was is gedaan als ik thuiskom. Ik moet zelfs geen achterstand inlopen. Zo makkelijk! En voor alle papierwerk en de boekhouding zorgt Anthony dan weer. Ik prijs me erg gelukkig met mijn familie. Dat kan ik niet genoeg benadrukken. Tijdens zo’n opnameperiode mis ik hen hard. ’s Avonds zochten we steevast contact met elkaar via Facetime. Dat verzachtte de pijn. Mijn zoon Sky is ook even op bezoek geweest. Maar dat zit niet in het programma.”

De omschakeling van zangeres naar tv-persoonlijkheid is vlot verlopen. Had je er ooit schrik voor?

“Er is nooit een moment geweest dat ik daarover heb moeten tobben. Let wel: achter mijn carrière van de laatste twee jaar zat zeker ook geen masterplan, hoor. Het was niet zo dat ik al jaren geleden had uitgemaakt dat ik na K3 voor televisie zou gaan werken. Maar toen ik aan mijn laatste jaren bij K3 bezig was, begonnen de vragen voor andere opdrachten in de media al te komen. Ik was toen al jurylid in Belgiums Got Talent. Op de dag dat we het einde van K3 in de toenmalige bezetting hadden aangekondigd, wist ik dat er nieuwe dingen zaten aan te komen. Ik ben nooit bang geweest voor het zwarte gat.”

Hoe hard mis je het podium om te zingen?

“Dat valt mee. Wellicht omdat ik af en toe nog wel eens een nummer mag zingen voor een publiek, zoals afgelopen zomer op de Vlaanderen Feest-special op Eén. En ook omdat ik al een hele poos aan een eerste soloplaat aan het werken ben. Dat gaat voor het publiek een kennismaking worden met een heel andere Karen. Logisch, want van de kindermuziek van K3, waar we vasthingen aan de sound die werd bepaald door Studio 100, kies ik voor een heel ander geluid dat honderd procent mezelf is. Ik popel om met die nummers het podium te bestijgen. Maar dat zijn plannen voor 2018.”

Tom Vets