Nieuw in de media, en ook weer niet. Dorien Leyers (32), oudste dochter van muzikant en filosoof Jan Leyers, presenteert op Vijf het succesvolle Complex, waarin plastische chirurgen mensen helpen, die vinden dat ze een uiterlijk mankementje hebben. “Als tiener was ik even vliegende reporter bij Eurosong 2006 en kon je me geregeld op Radio Donna horen. Maar ik droomde niet per se van een job in de showbizz.”

Zou je zelf een ingreep bij de plastisch chirurg overwegen?

Dorien: “Tot nu toe niet. Ik ben er ook niet ronduit tegen. Als ik ongelukkig zou worden door een uiterlijk kenmerk dat mijn leven beheerst, waarom dan niet?  Ik heb er wel vertrouwen in dat het qua uiterlijk bij mij zal meevallen. Ik maak me zorgen om andere dingen. Ik heb een slechte knie, enkel en pijnlijke rug. Als het nu al zo erg is, wat zal het dan op mijn zestigste zijn? Mijn kinesist zegt wel dat ik het niet te zwartgallig moet inzien, maar ik maak me toch een beetje zorgen.”

 

Je dagelijkse job is eventmanager. We kunnen dus bij jou terecht als we een feestje willen organiseren?

“Het is iets serieuzer dan dat. Half maart organiseerde ik een event voor een telecombedrijf in Antwerpen, en eind april een internationaal congres van een bekende alcoholische drank in opdracht van een agentschap in Barcelona. Het zijn heel uiteenlopende opdrachten. Qua werkuren valt dat al bij al nog mee. Vaak zit ik achter de computer om te mailen, bellen of dingen op te zoeken. Ik kan het ook zo druk of kalm maken als ik zelf wil omdat ik op zelfstandige basis werk. Als ik merk dat de job me boven het hoofd begint te groeien omdat de combinatie met een gezin intens is, kan ik heel makkelijk een project afwijzen.”

 

Vijftien jaar geleden was je plots even bekend met de formatie Sunday Blues en de megahit A Song For You. Waarom is dat zo snel gestopt?

“Omdat het allemaal heel toevallig kwam. Samen met mijn vriendin Stephanie Vloeberghs zat ik destijds in een coverbandje. Ik als pianiste, zij zong. Wij zaten thuis gewoon wat te jammen. Net toen we A Song For You zongen, passeerde reclamemaker Guillaume Van der Stighelen die op bezoek was. Hij zocht nog een nummer voor een reclamespot van een bekend koffiemerk en de rest is geschiedenis. Maar wij waren amper 17 en 19 jaar, en ik moest stilaan een beslissing nemen over eventuele hogere studies. Daarom is op dat muzikale avontuur nooit een vervolg gekomen.”

 

Zou je er nu nog terug mee beginnen?

“Nee, ik laat de muzikale bezigheden van de familie Leyers over aan mijn vader en zus Billie. Je gaat niet snel een muzikale carrière ambiëren als er twee mensen in je familie het veel beter kunnen.”

 

Je bent voorlopig de enigste Leyers-dochter met een kind. Vecht men om op Leon te passen?

“Soms krijg ik telefoon van mijn zussen, en vragen ze of ze mogen langskomen. Als ik dan zeg dat dat kan, maar dat Leon er niet is, beslissen ze plots om maar een andere keer te komen. (lacht) Ik snap dat wel. Leon is het eerste kleinkind, en dat is toch iets speciaal. Tegen de vijfde of zesde baby is het nieuwe er al wat af. Ik ben er zeker van dat mijn zussen ook kinderen willen. En stiekem hoop ik snel dat die er komen. Dan is het niet meer de mijne die overal alles omver loopt en afbreekt.” (lacht)

Eindelijk een jongen ten huize Leyers. Hoe is dat?

“Dat was toch een aanpassing. Hoewel Leon nog klein is, merk je al dat hij qua spelen wat ruwer en avontuurlijker aangelegd is. Als er bij ons thuis vroeger een grote tak in de tuin lag, lag die er een jaar later nog. Onaangeroerd. Een jongen zou daar meteen een zwaard van maken.”

 

Hoe anders is je leven geworden met een kind erbij?

“Het is een grotere aanpassing dan je denkt. Gelukkig had ik daar op voorhand niet veel over nagedacht. Want je beseft niet waar je aan begint. Zeker de eerste maanden valt alles terug op de moeder. De vrouw is zwanger, moet bevallen, geeft borstvoeding en wil zo snel mogelijk haar oude figuur terug. De moeder is altijd bij het kind. Een zwangerschap neemt een jaar uit je leven. Langs de ene kant merk ik een lichte jaloersheid bij de rest omdat ik al een kind heb en verder sta in het leven. Maar zij kunnen uitgaan en plezier maken, terwijl ik soms doodmoe om 22u ga slapen.”

 

Je zussen Olga en Ella acteren. Zou je dat ook kunnen?

“Maar ik acteer ook. Weliswaar bij een amateurgezelschap, maar ik had er onlangs wel de hoofdrol als Johanna de Waanzinnige in een volledig Spaans stuk. Dat was geen tussendoortje. Ik denk niet dat ik dezelfde ambitie heb als Ella, om in commerciële projecten te stappen. Maar zij ziet het ook niet zitten om mijn werk te doen. En dat is fijn om uit elkaars vaarwater te blijven.”

 

Was het met een papa die actief is in muziek en televisie, een evidentie voor de zussen Leyers in zijn voetsporen te treden?

“Tijdens mijn tienerjaren had ik dergelijk parcours niet voor me uitgestippeld. Bij de anderen was dat meer het geval. Ella heeft altijd geweten dat ze actrice wou worden, en Billie koos van jongs af voor muziek. Olga en ik zijn de enige twee die universitaire studies hebben aangevat. Iets in de medische sector, of advocaat aan de balie had ook gekund.”

Tom Vets / Frank Abbeloos